Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015

Η  ΜΑΧΗ  ΣΤΟΝ  ΥΔΑΣΠΗ
Ιούλιος 326πΧ
Η Μάχη η οποια δεν αξιολογηθηκε επαρκώς , Η μαχη όπου η ιδιοφυία του Αλεξανδρου φανηκε στο ότι στηριχθηκε ,αρχικα , κατ εξοχην στον ψυχολογικο αποκλεισμο του εχθρού και στην παρελκυστικη τακτικη της προσοχης του Πώρου....
Αυτό ειναι κατι που πρωτη φορα συνεβη στις μαχες του Αλεξανδρου, Σαν συλληψη δε ,θεωρω ότι υπερέχει της μαχης των Γαυγαμηλων, όπου κυριαρχησε ο ελιγμός με  την λοξη πορεια της επίθεσης του Ιππικου. 
        Για τις αναγκες της προέλασής του προς την Ινδία, ο Αλέξανδρος  θα έπρεπε να περασει τον Ποταμό ΥΔΑΣΠΗ (δεξια στην μεση του χαρτη)..Ειχε μαθει ,ήδη, ότι την αντιπερα όχθη κατειχε ο Βασιλιάς Πώρος με όλο τον στρατο του..αποφασισμενος να εμποδισει την προελαση του Αλεξανδρου..
       Οταν ο ΜΑκεδόνας βασιλέας εφθασε ειδε απεναντι του συγκεντρωμενη την Στρατια του Πώρου. Ηταν ισχυροτατη με βασικο του οπλο τους Ελεφαντες....τους οποιους ο Διοδωρος τους παρομοιαζει με πυργους τειχών.. 
       Οι δύο στρατοι αντιπαρεταχθησαν.....Οι δυναμεις τους διδονται σε διαφορετικους αριθμους, απο τους εγκριτους Ιστορικους, αλλά οι αριθμοι του Αρριανου, φαινονται οι πιο λογικοι..
Ετσι  ο Αλεξανδρος παρεταξε 23.000 πεζούς και 8.500 Ιππείς , ενώ ο Πώρος 30.000 πεζους, 4000 ιππεις 300 αρματα και 200 Ελεφαντες.. Ο Αλεξανδρος ηταν σιγουρος για την νικη του ,αν μαχονταν σε κανονικη μαχη παραταξεως,,,,επειδη ειχε εμπιστοσυνη στο Ιππικο των Εταιρων που ηταν και υπεραριθμο.
Γνωριζε πολυ καλά ότι η βιαιη διελευση του ποταμου θα ηταν ανεπιτυχης, ή με βαρυτατες απωλειες για τους Μακεδονες, λογω  των αρματων και των ελεφαντων του Πωρου και της παραταξης των Ινδων...  Επισης οι καταπελτες δεν θα μπορουσαν να υποστηριξουν την αποβαση λογω αποστασης..800 μετρα περιπου....
το τριτο σημειο ανησυχιας ηταν ο φοβος των πολεμικων ιππων , απεναντι στους ελεφαντες...
Επειδη παρατηρησε ότι ο Πωρος μετακινουσε τους ελεφαντες και τμημα του ιππκού του ,σε καθε κίνησή του Ελληνικου ιππικου  στην αντιπερα οχθη,,,απεφασισε να συνεχισει την τακτικη αυτη ,μετατρεποντας την σε παρελκυστικη....
ΣΧΕΔΙΑΣΕ  λοιπον να διενεργησει  διαβαση - αποβαση , σε σημειο μακρια απο τα στρατοπεδα ..σε αλλο σημειο του ποταμου..
Ετσι καθε βραδυ μετακινουσε τμηματα του Στρατου και ιππεις προς πολλες κατευθυνσεις ,με αλλαλαγμούς και βοη, αναβοντας φωτιες ,παραλληλα δε συγκεντρωνε τροφιμα για να δωσει την εντυπωση της μακρας παραμονης.....
Ο Πωρος αρχικα ακολουθουσε τις μετακινησεις αυτες ,φοβουμενος αποβαση, αλλά μετά απο μερικές νυχτες "απραξιας" του Αλεξανδρου, σταματησε να μετακινει δικα του τμηματα , επειδη δεν φοβοταν πια αποβαση..
    Αυτο περιμενε και ο ΑΛεξανδρος...αποφασισε λοιπον,αφου ειχε εξασφαλισει το "αφοβον" του Πωρου, να πραγματοποιήσει το σχεδιο του, σε σημειο 150 σταδια ,28 χιλιομετρα, μακρια απο το στρατοπεδο (1 σταδιο = με 185,15 μετρα)..Το σημειο τοποθετειται κοντα στην σημερινη πολη  Τζαλαλαμπουρ..
εγκατεστησε δε φυλακια σε κοντινες αποστασεις μεταξυ τους , ώστε να υπαρχει Οπτικη και Ακουστικη επαφη για μεταδοση διαταγων...
Ο στρατος χωριστηκε σε 3 τμηματα ..:
1.  Στο στρατοπεδο εμεινε ο Κρατερος ,με 3000 ιππεις και 8000 πεζους, με την ρητη εντολη, να μην διαβει τον ποταμο , ενοσω εστω και μερος των ελεφαντων θα παρεμεινε στην θεση του.
2.   Στο μεσον της αποστασης εμειναν οι Ταξιαρχοι Μελεαγρος ,Ατταλος και Γοργιας ,με τις ταξεις  φαλαγγιτων τους, .συνολικη δυναμη 5000 πεζων και 500 ιππεων.
3.   Η υπολοιπη δυναμη ,η πρωτη αποβατική, υπο τον ιδιο , περιπου 5000 ιππεις και 10.000 πεζοι ξεκινησε την ασεληνη νυχτα προς το σημειο διαβασεως...
      Οι διφθερες ,που ειχαν μεταφερθει απο καιρο, γεμιστηκαν με αχυρο και ραφτηκαν προσεκτικα, για να ειναι αδιαβροχες,τα πλοια που ειχαν κι αυτα μεταφερθει διαλυμενα προωθηθηκαν στην ακτη σε κομματια. Η Καταρρακτωδης βροχη και οι βροντες καλυψαν τελειως τους ηχους της προετοιμασιας...
Πριν την αυγη, κι ενώ ειχε σταματησει η βροχη, επιβιβαστηκαν οι μεν ίπποι στις διφθερες, οι δε στρατιωτες σε πλοιαρια και οι λοιποι  υπασπιστες  και οι αρχηγοι σε τριακοντορο 
Παρ όλο του ότι ξεγελαστηκαν απο μια νησιδα και αποβιβαστηκαν σ αυτην,αρχικα ,  εν τουτοις ο Αλεξανδρος  κατορθωσε και βρηκε σημειο περασματος (οι πεζοι με το νερο στο στηθος και οι ιπποι με τα κεφαλια μονον εξω,,,,)και παρεταξε  απ ευθειας τις δυναμεις για μαχη επειδη ήδη ο Πωρος ειχε ειδοποιηθει, .....
Η παραταξη φαινεται στο 1ο σχεδιαγραμμα με την 1η φαση της μαχης...
  Πρωτη Συγκρουση
Ο Αλεξανδρος προωθησε αμεσως το ιππικο του  4 χιλιομετρα μπροστα απο τα πεζα τμηματα του, επειδη ηθελε να εχει το τακτικο πλεονεκτημα του καλυτερου ιππικου του...
Οντως το τμημα αυτο συγκρουστηκε με 2000 ιππεις του Πωρου και 120 αρματα... Οι ιπποτοξοτες του Αλεξανδρου χτυπησαν και διελυσαν το αποσπασμα του Πωρου. (400 νεκροι) , μεταξυ αυτων και ο ενας γιος του, ενω τα αρματα ακινητοποιηθηκαν απο την λασπη και κυριευθηκαν....
Το κυριως ιππικο των Εταιρων ...δεν το ερριξε στην μαχη , θελοντας να το εχει ξακουραστο για την κυρια μαχη που θα επακολουθουσε...
Η Μαχη του Υδασπη
Πληροφορηθηκε ο Πωρος την πρωτη ηττα και διστασε αρχικά!   Τελικα ξεκινησε με ολο το στρατο (4000 ιππεις, 30.000 πεζους ,200 ελεφαντες και υπολοιπα αρματα για να συναντησει τον Αλεξανδρο,,
Παρεταξε δε ως εξής τον στρατο του:
Σε σειρα τους ελεφαντες ανά 31 μετρα κατα τον Αρριανο.
Πισω και σε μικρη αποσταση  βαδιζαν  πεζοί στρατιωτες  με τοξα για να χτυπουν απο τα κενα και να προστατευουν τα θηρια..
Πέραν απο τους πεζους και απο τα δυο ακρα παρεταξε τους Ιππεις του και μπροστα τους τα αρματα..
πιστευε οτι το τοιχος των ελεφαντων , σαν πυργοι, θα εσπαζε την ορμη του Αλεξανδρου,,,,

πολεμικος ελεφαντας


εταιρος ιππεας!!


Ο Αλεξανδρος περιμενε λιγη ωρα για να παραταχθει και ο δικος του στρατος ,αλλά και για να ξεκουραστουν οι πεζοι...
Κι εδω ο μεγας στρατηλατης σχεδιασε την επιθεση ...οχι όπως μεχρι τωρα με το Ιππικο να εχει τον πρωτο λογο, με επέλαση στο αριστερο των Ινδων! (εξ αιτιας των ελεφαντων).
Πρωτα θα επιχειρουσε ο ίδιος (οπως παντα) με τους ιππεις να εξουδετερωσει το ινδικο ιππικο (που ειχε ταχθει στα πλαγια εκατερωθεν των ελαφαντων)και να διαταραξει την εχθρικη πεζικη φαλαγγα..
Μονον αν επετυγχανε αυτο τοτε  οι Υπασπιστες, οι δυο ταξεις πεζεταιρων , οι τοξοτες και οι Αγριανες και λοιποι ακοντιστες , θα ενεργουσαν επιθεση κατα των ελεφαντων...(πουθενα Ιππεις!!!!).
Η εξελιξη της μαχης φαινεται στο σχεδιαγραμμα 2, πιο πανω ..
Τα λογια δεν εχουν λογο εδω ...μονο η παρατηρηση του σκιτσου...
Η βιβλιογραφια αναφερει επαρκως (Ιστορια του Ελληνικου Εθνους ,ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ) , την εμπνευσμενη επιθεση των εταιρων ιππεων , με βαση το σχεδιο του Αλεξανδρου..και στις 2 πλευρες της ινδικης παραταξης...με απωτερο σκοπο την απογυμνωση των ελεφαντων απο το ιππικο  των Ινδων.....το οποιο ακριβως και εγινε....!
Ακριβως την στιγμη της συγχυσης αυτης ο Αλεξανδρος  διεταξε τα πεζα του τμηματα να επιτεθουν στους ελεφαντες και οδηγους  τους..Με τις σαρισες και τα τοξα χτυπουσαν τους αναβατες και τους ελεφαντες που τυφλωμενοι απο τον πονο καταπατουσαν ανεξαρτητα Μακεδονες και Ινδους τρεχοντας και πηγαινοντας στα τυφλά....
Η μαχη εγερνε αργα αργα σε βαρος των Ινδων ,με το ιππικο τους εξουδετερωμενο , με τους ελεφαντες ασυντακτους πια και με τους αναβατες τους νεκρους,,,,Ουτε τα  βαρια τοξα τους μπορεσαν να χρησιμοποιησουν οι Ινδοι λογω ολισθηροτητος του Εδαφους..
Ο Πωρος βλεποντας την ηττα να ερχεται , συγκεντρωσε γυρω του  40 ελεφαντες και πολεμιστες και εξαπελυσε σφοδρη αντεπιθεση , 
ριχνοντας ο ιδιος Ακοντια με τεραστια δυναμη ....και οπως γραφει και ο Διοδωρος  "ώστε μη πολύ λείπεσθαι των καταπελτικών βελών"... Επενεβη ομως  ο Αλεξανδρος με τους τοξοτες και Αγριανες ακοντιστες που χτυπουσαν τα ασυντακτα θηρια του Πωρου...και τους αναβατες...

Συγχρονως μπηκε στην μαχη και η Μακεδονικη Φαλαγγα επιτιθεμενη με σταθεροτητα που την χαρακτηριζε κατα των θηριων ....Η αντοχη τους σιγα σιγα μειωνοταν..παραλληλα οι μακεδονες τα χτυπουσαν στα ποδια με τσεκουρια  και με τις "κοπιδες" τα καμπυλα σπαθια ,κατά τον Κουρτιο......
Ηταν η στιγμη της πληρους Κυκλωσης του Ινδικου στρατου....χωρις πια τους ελεφαντες, με τις  3 ταξεις  των Μελαγρου , Γοργια και Ατταλου , καθως και τις δυναμεις του Κρατερου να εχουν αποβιβαστει....η Μακεδονικη , πληρης πλεον,  φαλαγγα κινηθηκε εναντιον του...ενω το εταιρικο ιππικο υπο τον ιδιο τον βασιλεα...εξουδετερωνε σχεδον πληρως του ινδούς ιππεις....

.   Ετσι προς το τελος της ημερας ...η Μαχη του Υδασπη εληξε με την πληρη επικρατηση των Μακεδονων..
Ειναι πραγματικη και απο 2 πηγες (Αρριανό και Πλουταρχο) η στιχομυθια Πωρου Αλεξανδρου...
Ο Αλεξανδρος συνεχισε την πορεια του αφηνοντας τον Πωρο να διοικει και παλι την περιοχη του....πιστος στις αρχες του που ηθελαν να θαυμαζει τους γενναιους αντιπαλους οπως ο Πωρος, και να τους ανταμοιβει και για πολιτικους λογους..
Πραγματικα ο Πωρος παρεμεινε φιλος και σύμμαχός του μεχρι τελους....

Απωλειες
 ΟΙ απωλειες των Ινδων υπηρξαν βαρυτατες:
Κατα τον  Αρριανο : 20.000 πεζοι και 3000 ιππεις και οι 2 γιοι του Πωρου, ολοι οι στρατηγοι Ιππαρχοι αναβατες ελεφαντων και αρματων. Αιχμαλωτοι περισσοτεροι απο 9000 και πιαστηκαν και 80 ελεφαντες..
Οι απωλειες των Ελληνων σημαντικα μικροτερες ,κατα τον πιο σωστο Διοδωρο..:
280 Ιππεις και 700 Πεζοι.

Παραγοντες της Νικης
 Κυριος παραγων της Νικης εκτος απο την εμπειρια την ανδρεια και την αντοχη  του Στρατου, την εξαιρετικη  αποδοση των υπηρεσιων του  και την αριστη ηγεσια του ,σε όλα τα επιπεδα διοικησης, 
Επίσης η Εξαιρετικη και αποτελεσματική δραση και αγώνας του Εταιρικού Ιππικου , που κατ΄εξοχην συνεβαλε στην νικη με τις επιθεσεις του.....Ο ιδιος ο Αλεξανδρος επικεφαλης του, σε σχηματισμό μίας μονο ίλης , με συνεχεις επελασεις..ενεσπειρε πανικο στους Ινδούς..στην φαση εξουδετερωσης του Ινδικού..
Ηταν η εφαρμογη στρατηγικής  και τακτικης πού κρινονται απαραμιλλες και παραμενουν υποδειγματικές.
Δικαια η μάχη του Υδάσπου και μαζί της και η διαβαση του ποταμού , θεωρουνται ως μία από τις σπουδαιοτερες πολεμικές (αν οχι η σπουδαιοτερη σε σύλληψη και εκτέλεση), της Αρχαιας Ιστοριας..
Τα αποσπασματα του Μελαγρου, Γοργία και Άτταλου, που ανεμεναν στην μεση της αποστασης Στρατοπεδου - σημειου διαβασης του ποταμου), και του Κρατερού, αφού εκπληρωσαν προηγουμένως  άλλες αποστολές,δηλαδη ασφαλειας , απεναντι σε ενδεχομενη διαβαση του ποταμου απο τον εχθρό το πρωτο, και αντιπερισπασμού και παραπλανησεως του αντιπάλου ,το δεύτερο, συνεβαλαν σημαντικά στην εκμηδενιση του στρατού του Πώρου με την επέμβασή τους στον αγώνα κατά το τέλος της μάχης, καθώς χρησιμοποιηθηκαν τότε ως ξεκούραστες εφεδρείες, σύμφωνα άλλωστε με το σχέδιο του Αλεξανδρου, όταν τα άλλα τμήματα του στρατού του ,ήταν κατάκοπα και εξαντλημένα...

Μετα.......
Μετά την μάχη τάφηκαν οι νεκροί "τω πρέποντι κόσμω", με ανταμοιβη απο τον Αλεξανδρο , με επινικιες θυσιες, και γυμνικούς και ιππικούς αγώνες..στο σημειο αποβασης.
Κτισθηκαν επισης 2 πολεις, η μια στο πεδιο της μάχης με ονομα Νίκαια λογω της νίκης, και η  άλλη Βουκεφάλα ή Βουκέφαλα ή Βουκεφάλια, στην μνημη του Αλογου του Βουκεφαλα που πεθανε σε ηλικια 30 ετων, απο την ζεστη και τον ήλιο εκει....

Ο Μέγας Αλέξανδρος επιτιθεται εναντιον Πολεμικου Ελεφαντα. Νομισμα εκεινης της εποχης σε αναμνηση της Νικης του Υδάσπη,,,


                                                

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015

Μάχη των Γαυγαμήλων

Η Μαχη στα Γαυγαμηλα , (Καμηλών Ραχες ή οίκος) διεξηχθη την 1η Οκτωβριου 331πΧ..

στην Θεση Γαυγαμηλα , κοντα στην Σημερινη Μοσουλη....
Αποτελει την πιο κρισιμη και πιο μεγαλη μαχη του Μεγαλου Αλεξανδρου , κατά του Βασιλεα των Περσών, Δαρειου Γ' Κοδομανού.
Ο Μ.Αλεξανδρος στο πλαισιο της κατάκτησεως της Περσικής Αυτοκρατοριας, και αφου ,ειχε νικησει τους Περσες στην μαχη του Γρανικου, (απουσια του Δαρειου) και στην Ισσο εναντιον του Δαρειου για 1η φορα ....αποφασισε να ξεκαθαρισει το τοπιο οριστικα ....
Η μεγαλη αυτη μαχη ηταν η τελευταια κατα του μεγαλου Βασιλεα,


Ο Μ. Αλεξανδρος επικεφαλής του Στρατου του ,απο 40.000 πεζους και 7000 ιππεις, εφθασε στην πεδιαδα την προηγουμενη της μαχης  Απεναντι του ο Δαρειος παρεταξε  1.000.000 ανδρες , και 40.000 ιππεις, καθως και 200 Δρεπανηφορα
Ο αριθμος των στρατευματων του Δαρειου αμφισβητειται απο μεταγενεστερους ιστορικους .......αλλα ηταν πολλαπλασιος του Αλεξανδρου, .(250.0000 - 1.000.000)
Οι στρατηγοι του και ο Παρμενιων , ζητησαν απο τον Αλεξανδρο να επιτεθει την νυχτα, επειδη οι Περσες ησυχοι απο την μεγαλη τους δυναμη κοιμοντουσαν... 
Ομως ο Αλεξανδρος απαντησε : "Ου κλεπτω την νικην"
ΑΝ και κατηγορηθηκε  ο Αλεξανδρος για την φαινομενικα αλαζονικη απαντηση του,εν τουτοις σημερα μετα την μελετη της ιστοριας απο πολλους ιστορικους και στρατιωτικους.... γνωριζουμε ,οτι η νυχτερινη επιθεση απαιτει ειδικα επιλεκτα τμηματα, προκαλει φθορα στον αντιπαλο ΑΝ ειναι επιτυχης ,αλλά ΔΕΝ δημουργει τακτικο αποτελεσμα.....

Η παραταξη των Στρατών και οι φασεις της μαχης , φαινονται στα παρακατω  σκιτσογραφηματα
και η συνεχεια.........

περαιτερω λογια επι της μαχης ειναι περιττα ......
Αναφερω μονον (Καργακος)...οτι πρωτη φορα  εμφανιζεται η  ΑΜΦΙΣΤΟΜΗ ΦΑΛΑΓΓΑ  , δλαδη παραταξη του στρατου σε 2 γραμμές , μια με μετωπο προς τα μπρος τον Εχθρο, και η 2η με μετωπο προς τα πισω για την προστασια των νωτων και των υποζυγιων απο τυχον προσπελαση περσικων τμηματων.,,λογω της πολυ μεγαλης διαφορας μετωπου των 2 παραταξεων..
Ο Δαρειος επελεξε το πεδιο , ο Αλεξανδρος επελεξε την ωρα της μαχης , σπαζοντας τα νευρα του εχθρου , λογω ορθοστασιας και αναμονης....
Εκεινο που εμεινε στην ιστορια και δεν θα φυγει ποτε απο το προσκηνιο, ειναι ο Ελιγμος του μεγαλου ΕΛΛΗΝΑ στρατηλατη.., με αυτον τον ιδιο επικεφαλης , του Εταιρικου Ιππικου , απαστραπτοντα παντα μεσα στην πιο αστραφτερη πανοπλια και στο πιο φανταστικο Κρανος....,
Η μαχη και ο ελιγμος ,διδασκονται εκτοτε και θα συνεχισουν , σε ολες τις σχολες πολεμου και στρατηγικής..
Φαινεται πολυ καλα στο σχεδιαγραμμα...η λοξη κινηση του...προς το αριστερο των περσων και η μετεπειτα αποτομη στροφη προς τον Δαρειο , απο το αριστα εκπαιδευμενο και σκληροτραχηλο εταιρικο Ιππικο//

Το τελος βρηκε τον Αλεξανδρο νικητη και τον Δαρειο φυγάδα...και μετα απο λιγο καιρο εκτελεσθεντα απο τον Βησσο!!
Η μονη σκια στο μυαλο του Αλεξανδρου  υπηρξε , η καμψη του ηθικου και της μαχητικοτητας του Γηραιου Παρμενιωνα, που ηγειτο του αριστερου της παραταξεως,,,,και δεχθηκε την κυρια επιθεση του Δεξιου των περσων......
Ζητησε την βοηθεια του Αλεξανδρου, δις, αλλα την αρνηθηκε, λεγοντας του , ότι αν εγω (ο Αλεξανδρος ) ηττηθω θα ηττηθει και ολος ο στρατος , γι αυτο κρατα  γερα..!
Φυσικα ο λογος που το ιππικο δεν κυνηγησε τον Δαρειο , ηταν η στροφη του Αλεξανδρου μετα την νικη του στο αριστερο της παραταξεως του  προς βοηθεια του Παρμενιωνα .....
Τι να πρωτογραψει κανενας .....σελιδες επι σελιδων καλυπτουν την μεγαλη αυτη μαχη του ΑΗΤΤΗΤΟΥ ΠΑΙΔΟΣ!!!!
παραθετω χρησιμα λινκ

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AC%CF%87%CE%B7_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%93%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%B1%CE%BC%CE%AE%CE%BB%CF%89%CE%BD

http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/maxes/gaugamila.htm

http://documentarygr.blogspot.gr/2012/08/maxh-gaugamhla-ntokimanter.html

Η Περσικη αυτοκρατορια κατελυθη οριστικα..... 
Και η αναβαση του Μεγαλου Αυτου Ελληνα συνεχιστηκε...

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2015

ΕΚΛΟΓΕΣ 20/09/2015

Σταχυολογω λίγους τιτλους ....ετσι για να δουμε την πλυση εγκεφαλου που προσπαθουν τα ΜΜΕ να επιβαλλουν στους πολιτες!!!!

Αποτελέσματα εκλογών 2015: Πώς διαμορφώθηκε ο χάρτης της Ελλάδας στις εκλογικές αναμετρήσεις της τελευταίας 20ετίας

Θεωρουν οι μωροί , ότι ο λαος θα ξεχασει την δυστυχια και την μιζερια του...αν και φοβαμαι , ότι θα πεσουμε στα ιδια λαθη!!!

 Κ  Α  Μ  Α  Ρ  Ω  Σ  Τ  Ε    Τ  Ο  Υ  Σ











Εννέα Ψεύτες , Σοφιστές και Ψηφοθηρες ,κατα προτεραιοτητα , προσπαθουν να μα ς πεισουν να τους ψηφισουμε..... Επειδη αυτοι θα σωσουν την χώρα ,
Αν δεν τους ψηφισουμε, κινδυνευουμε  να χαθουμε ......και να βγουμε απο το ΕΥΡΩ, και θα έλθουν οι δυναμεις του κακού!!!!!!!!1

Ειμαστε σκλαβοι πλεον , αλυσοδεμενοι , και σε αυτους που θεωρουνται φιλοι μας ,αλλά , κι αυτο ειναι το χειροτερο, σκλαβοι δεμενοι στα χερια αυτων των ελεεινών  Πολιτικών ......

Παραθετω τρεις χαρακτηριστικούς τιτλους ειδησεων που αφορουν στη περιοχη μας  και στην χωρα μας , την ωρα και τις μερες που αυτα τα τομαρια πειραματιζονται, κυνηγωντας εξουσια και καρεκλες:
https://mail.google.com/mail/u/0/#inbox/14fe3d1b6a47abe9

Σε «κατάσταση πολιορκίας» λόγω μεταναστευτικού τα Βαλκάνια. H Kροατία αρνείται να δεχτεί παραπάνω πρόσφυγες




Και Ο Μεγαλος μας ΕΛΥΤΗΣ ...... Ειχε προειπει :


Απεναντι σε όλο αυτο το καρναβαλι και "Νυφοπαζαρο" ....καποιος ή καποιοι  ας σκεφτουν ότι :
"Μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, ..."
Αν εχουσι τους νόας!!!!!!!!!


Με τις απλές αυτες ανησυχιες ........ευχομαι όλα να πανε κατ ευχην.....ώστε η χωρα να προχωρησει ..μπροστα και με ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ επιτελους....κι όχι ανεμομαζωματα - ανεμοσκορπισματα


Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2015

Ο στρατός του Άσαντ θωράκισε τη Νότια Ευρώπη από επιθέσεις της ISIS!



Η εικονα απο το παρακατω link:
http://www.protothema.gr/world/article/408156/100-upoptoi-tis-tzihad-stin-athina/

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

Αυτον τον Συριακο Στρατο .......λυσσαξαν οι ΗΠΑ και οι Τουρκοι αλλά και οι Ευρωπαϊκά κωλοχαρτα τους, να εξαφανισουν..
Ξαφνικα ο ΑΣΑΝΤ εγινε εχθρος ....της Δυσης και της Τουρκιας, ...επενεβησαν με ΙΣΙΣ , με δηθεν αντικαθεστωτικους Συρους, τους οποιους εξόπλισαν και οργανωσαν,,
Ρημαξαν μια χωρα η οποια  δεν ενοχλησε κανεναν γειτονα ,μετα την κριση και πολεμο αραβοισραηλινων ....οποτε κατεληφθησαν και τα υψιπεδα του ΓΚΟΛΑΝ.
Επενεβησαν , οπως και σε ολη την κεντρικη και Νοτια Αμερική ,,την δεκαετια του 70' δηθεν για να αλλαξουν το καθεστως σε φιλοδυτικα προτυπα, δικην ΙΡΑΚ και ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ....
Δεν υπολογισαν καλα όμως την επιμονη ΑΣΑΝΤ (με ότι αυτο εφερε στον λαο , ), τους ΚΟΥΡΔΟΥΣ κομπανι, και φυσικα την ΡΩΣΙΚΗ αρκουδα ...η οποια φαινεται να ξυπνα απ την ναρκη της.....για να βοηθησει τον ΜΟΝΑΔΙΚΟ της συμμαχο, την ΣΥΡΙΑ...
Κατεστρεψαν οι Παντοκρατορες GUN FIGHTERS , μια χωρα , εναν λαο και γεμισαν την ΕΥΡΩΠΗ και δη την Ελλαδα Στρατιες προσφυγων-Λαθρομεταναστων -Τρομοκρατων Ισλαμιστων ....
Η συγκυρια ..χαλεπη, δυσκολη, επικινδυνη μυριζει μπαρουτι....Η γειτονια φλεγεται , η ΕΥΡΩΠΗ ( 5 χωρες) αντιδρα με κλεισιμο συνορων, άρα με εγκλωβισμο μεταναστων και επηλυδων ΕΔΩ ...και η Πολιτικη Λεγεωνα των προδοτων και επισφαλών ασυνειδητων Πολιτικών Τ(ρ)αγων μας παιζει παιχνιδια εκλογικα χωρις την παρουσια ΥΠΕΞ , η ΥΠΕΘΑ...
Μονο ο διεθνης μας ΓΟΗΣ Αβραμοπουλος, περιφερει την μαζα του ....για το θεαθηναι!!!!!!!
!

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


Το ΑΡΘΡΟ:: 
http://greeknation.blogspot.gr/2015/09/isis_16.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+blogspot/AWnF+(%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%91+%CE%98%CE%95%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91-%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%91%CE%94%CE%91)





Ο συριακός στρατός σταμάτησε την ISIS από το να φτάσει στις ακτές της νότιας Ευρώπης.
Χωρίς τον συριακό στρατό, το Ισλαμικό Κράτος θα είχε ήδη φτάσει στις νότιες ακτές της Ευρώπης, είπε ο επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρωπαϊκή Κοινοβουλευτική Συνέλευση.
«Θα έλεγα ότι, αν δεν υπήρχαν [κυβερνητικές] συριακές δυνάμεις, το χαλιφάτο θα αισθανόταν άνετα στη Μεσόγειο και θα είχε αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο», δήλωσε ο Sergei Naryshkin στην ΚΣ του ΟΑΣΕ στην πρωτεύουσα της Μογγολίας, Ουλάν Μπατόρ.
Παράλληλα με την καταπολέμηση της ISIL στη χώρα, ο συριακός στρατός μάχεται τη λεγόμενη μετριοπαθή αντιπολίτευση, καθώς και άλλες επαναστατικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένου του Nusra Front, συνεργάτη της Αλ Κάιντα.
Ο ιρακινός στρατός, καθώς και τα κουρδικά στρατεύματα, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση της ISIL, τόνισε ο Naryshkin.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της αντιπροσωπείας, η Ρωσία θα συνεχίσει να προμηθεύει με όπλα τη Συρία για να συνδράμει στην πάταξη της τρομοκρατίας, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.
Ο Naryshkin υπογράμμισε ότι η Ρωσία δεν κρύβει ότι έχει παραδώσει στρατιωτική βοήθεια προς τη Συρία, για να βοηθήσει στην εξάλειψη της τρομοκρατίας στη χώρα.
Αυτές τις εικονες Θελαμε ή Θελουμε για τα νησια μας??? Μας υποχρεωνουν να αλλοιωσουμε την υφη του πληθυσμου μας....






Και η ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ...................

Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2015



Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού


Μεγάλη δεσποτική εορτή της Χριστιανοσύνης, με την οποία τιμάται κάθε χρόνο στις 14 Σεπτεμβρίου η διπλή ανεύρεση του Σταυρού πάνω στον οποίο μαρτύρησε ο Ιησούς Χριστός. Στη χώρα μας γιορτάζουν ο Σταύρος και η Σταυρούλα.
Σύμφωνα με την παράδοση, το 326 η γηραιά μητέρα του Μεγάλου ΚωνσταντίνουΑυγούστα Ιουλία Φλαβία Ελένη, μετέβη στους Αγίους Τόπους για να φέρει στο φως τα διάφορα μέρη στα οποία έζησε και δίδαξε ο Ιησούς Χριστός. Στα Ιεροσόλυμα πραγματοποίησε μεγάλες ανασκαφές για να βρεθούν οι τόποι της Σταύρωσης και της Ανάστασης στον λόφο του Γολγοθά. Η μετέπειταΑγία Ελένη οδηγήθηκε στην εύρεση του Τιμίου Σταυρού από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο μέρος εκείνο, τον γνωστό μας βασιλικό. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών.
Οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί Φιλοστόργιος και Νικηφόρος αναφέρουν ότι ο Σταυρός του Κυρίου εντοπίσθηκε ύστερα από θαύμα, όταν τοποθετήθηκε πάνω σε νεκρή γυναίκα και αυτή αναστήθηκε. Στη θέση αυτή υπήρχε ο ναός της Αφροδίτης, που είχε ανεγείρει το 135 ο ρωμαίος αυτοκράτορας Αδριανός, μετά τη δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Η Ελένη, αφού διέταξε να τον γκρεμίσουν, έχτισε στη θέση του τον περικαλλή Ναό της Αναστάσεως, ο οποίος αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του Χριστιανισμού. Ο Σταυρός του Κυρίου παραδόθηκε στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Μακάριο, ο οποίος τον τοποθέτησε στον ναό της Αναστάσεως στις 14 Σεπτεμβρίου 335.
Η δεύτερη Ύψωση του Τιμίου Σταυρού σχετίζεται με τους Βυζαντινο-Περσικούς Πολέμους (602-628). Το 614 οι Πέρσες κυρίευσαν την Παλαιστίνη και αφού λεηλάτησαν και κατέστρεψαν τα ιερά προσκυνήματα του Χριστιανισμού, πήραν μαζί τους ως λάφυρο τον Τίμιο Σταυρό. Οι πυρολάτρες Πέρσες θεώρησαν τον Σταυρό μαγικό, εξαιτίας κάποιων θαυμάτων που έγιναν και τον προσκυνούσαν. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος, μετά την οριστική νίκη του εναντίον των Περσών το 628, ανέκτησε το ιερό σύμβολο της Χριστιανοσύνης και το μετέφερε αρχικά στην Κωνσταντινούπολη (14 Σεπτεμβρίου 629), όπου αποτέλεσε μέρος του θριάμβου του και στη συνέχεια στα Ιεροσόλυμα.
Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού εορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα κάθε χρόνο στις 14 Σεπτεμβρίου. Στις εκκλησίες ψάλλεται, μεταξύ των άλλων, το πασίγνωστο απολυτίκιο «Σώσον Κύριε τον λαόν σου…» και στους πιστούς μοιράζονται κλώνοι βασιλικού, εκκλησιαστική συνήθεια που πηγάζει από την παράδοση ότι στο μέρος που βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός είχε φυτρώσει το αρωματικό αυτό φυτό. Η Εκκλησία επιτάσσει την ημέρα αυτή αυστηρά νηστεία.

Απολυτίκιο

Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού Σου, πολίτευμα.


ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/562#ixzz3lhLj5c3v


ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ????
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B3%CE%AF%CE%B1_%CE%95%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7
Η Φλαβία Ιουλία Ελένη, (λατ.: Flavia Iulia Helena Augusta) επίσης γνωστή ως Αγία ΕλένηΕλένη Αυγούστα και Ελένη της Κωνσταντινουπόλεως, υπήρξε σύζυγος του Κωνστάντιου Α΄ του Χλωρού και μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Η Ελένη γεννήθηκε το 248 ή το 249 μ.Χ. στο Δρέπανο (σημερινή Γιάλοβα) της Βιθυνίας. Αργότερα, ο Μέγας Κωνσταντίνος μετονόμασε το Δρέπανο σε Ελενόπολις (ή Ελενούπολις), για να τιμήσει τη μητέρα του. Τη χρονολογία γέννησης την συμπεραίνουμε από την πληροφορία που μας δίνει ο Ευσέβιος (VC., 3.46) ότι η Ελένη πέθανε σε ηλικία 80 χρονών σε συνδυασμό με ιστορικά στοιχεία 
Η Ελένη και η εύρεση του Τιμίου Σταυρού
Η μεγάλη δόξα της Ελένης, μεταξύ προπάντων των χριστιανικών πληθυσμών, οφείλεται στην εύρεση του Τιμίου Σταυρού . Οι ιστορικοί διατηρούν κάποιες επιφυλάξεις για το κατά πόσο η παράδοση αυτή αποτελεί ιστορικό γεγονός.
Τα υπολοιπα στοιχεια ....στο λινκ παραπανω ,,,,,,,,

Λαογραφία

  • Η γιορτή του Σταυρού έχει ιδιαίτερη σημασία για τους γεωργούς, διότι αποτελεί την αφετηρία της νέας χρονιάς, ενόψει της σποράς. Οι γεωργοί  φέρνουν στην εκκλησία μείγμα από τα δημητριακά που θα σπείρουν για να δεχθούν την ειδική ευλογία του ιερέα: «Βλαστήσαι την γην, και δούναι σπέρμα το σπείροντι, και άρτον εις βρώσιν» («Ευχή επί ευλογήσει του σπόρου»).
  • Την ημέρα του Σταυρού, οι ναυτικοί συνήθιζαν να σταματούν τα μακρινά ταξίδια με ιστιοφόρα, όπως συμβούλευε η παροιμία: «Του Σταυρού, σταύρωνε και δένε».
  • Με το βασιλικό που παίρνουν από την εκκλησία, οι νοικοκυρές συνηθίζουν να φτιάχνουν το προζύμι της χρονιάς (Πήλιο, Κορώνη κ.ά).
  • Στην Αίγινα αναβιώνει ο λεγόμενος «Λειδινός», μία μιμητική παράσταση, με μοιρολογήματα και ταφή ενός ομοιώματος μικρού παιδιού, έθιμο με πιθανότατα αρχαία καταγωγή. Ακολουθεί η προσφορά κολλύβων και η τελετουργία κλείνει με χορούς και τραγούδια. Οι επιλογικοί στίχοι του μοιρολογιού:
Πάλι θα ρθεις, Λειδινέ μου
Με του Μάρτη τις δροσιές
Με τ’ Απριλη τα λουλούδια
Τσαι του Μάη τις δουλειές…
Ήρθε η ώρα να μας φύγεις,
πάαινε εις το καλό,
τσαι με το καλό να έρθεις
τσ’ όλους να μας βρεις γερούς…

Τρίτη 30 Ιουνίου 2015

Διάλογος Μηλίων και Αθηναίων: ένα μνημείο πολιτικού αμοραλισμού. 




Ο διάλογος Μηλίων και Αθηναίων συνεχίζεται.
 Οι Αθηναίοι έχουν εξηγήσει στους Μήλιους ότι θεωρούν επικίνδυνους  για την ηγεμονία τους όσους νησιώτες δεν έχουν ακόμα υποτάξει. Τους έχουν επίσης εξηγήσει ότι η συζήτηση που κάνουν, δεν μπορεί να στηριχτεί στην έννοια του δικαίου αλλά στο συμφέρον του ισχυρότερου. Ότι αν θέλουν να σωθεί η πόλη τους, πρέπει να υποταχθούν στην αθηναϊκή ηγεμονία. Ότι δεν τους ενδιαφέρει η φιλία τους, αλλά αντίθετα προτιμούν το μίσος τους που θα είναι  η απόδειξη της δύναμής τους πάνω στους συμμάχους και τους υποτελείς τους.
Τέλος ότι όσοι νησιώτες έχουν την απαίτηση να παραμείνουν ανεξάρτητοι, είναι απλώς απερίσκεπτοι και αυτό οι Αθηναίοι δεν μπορούν να το επιτρέψουν.
Μήλιοι:
«Επομένως, αν εσείς αναλαμβάνετε τόσο μεγάλους κινδύνους για να μην καταλυθεί η εξουσία σας κι αν οι υπόδουλοι διακινδυνεύουν τόσο πολύ για να απαλλαγούν από αυτήν, τότε εμείς που είμαστε ακόμα ελεύθεροι , θα θεωρηθούμε τελείως ανίκανοι και δειλοί, αν δεν φτάσουμε στα έσχατα προκειμένου να μην υποδουλωθούμε».
Αθηναίοι:
«Δεν χρειάζεται καθόλου να φτάσετε στα έσχατα, αν σκεφτείτε φρόνιμα. Διότι δεν αγωνίζεστε περί αρετής εναντίον ίσων αντιπάλων, όποτε θα ήταν ντροπή να υποχωρήσετε, αλλά αγωνίζεστε για τη σωτηρία σας.
Επομένως δεν πρέπει να αντισταθείτε σε πολύ ανώτερούς σας».
Μια  παρατήρηση εδώ:
Στους περσικούς πολέμους, για τους οποίους τόσο επαίρονταν οι Αθηναίοι (χωρίς να είναι οι μόνοι από τους Έλληνες που νίκησαν τους  Πέρσες), είχαν αγωνιστεί περί αρετής εναντίον πολύ ισχυρότερου αντίπαλου. Η επιθυμία για ελευθερία  ήταν αυτό που έδωσε τη νίκη στους Έλληνες και όχι η υπεροπλία και η αριθμητική υπεροχή. Στο διάλογο με τους Μήλιους οι Αθηναίοι φαίνεται να το έχουν ξεχάσει. Απαιτούν μάλιστα υποταγή με την ίδια ωμότητα που την απαιτούσαν οι Πέρσες  από τους Έλληνες.
Μήλιοι:
«Ωστόσο καμιά φορά το αποτέλεσμα του πολέμου εξαρτάται από την τύχη και όχι από την υπεροχή δυνάμεων. Αν τώρα εμείς αμέσως χωρίς αντίσταση υποχωρήσουμε, δεν έχουμε καμιά ελπίδα σωτηρίας. Αν  όμως αντισταθούμε, υπάρχει ελπίδα να σωθούμε».
Προσέξτε πώς απαντούν οι Αθηναίοι σ’ αυτό το εν πάση περιπτώσει αρκετά ρεαλιστικό επιχείρημα:
«Η ελπίδα την ώρα του κινδύνου είναι  παρηγοριά στον άρρωστο. Κι αν βλάψει αυτούς που έχουν άφθονα πολεμικά μέσα, τουλάχιστον δεν τους καταστρέφει εντελώς. Αλλά όσοι τα παίζουν όλα για όλα, όπως στα ζάρια, στηριγμένοι στην ελπίδα, όταν διαψευσθούν, βλέπουν ότι καταστράφηκαν και δεν τους έχει μείνει πια τίποτε. Εσείς λοιπόν που είστε αδύναμοι και βρίσκεστε σε τόσο κρίσιμη θέση, κοιτάξτε να μην το  πάθετε αυτό. Ούτε να μοιάσετε με εκείνους που ενώ μπορούν να σωθούν, όταν ζοριστούν και εξανεμιστεί και η τελευταία φανερή ελπίδα τους, το γυρίζουν στις αφανείς ελπίδες, στους χρησμούς και στις μαντικές και σε όλες αυτές τις ανοησίες που τους προσφέρουν αβέβαιη ελπίδα και τους καταστρέφουν».
Αυτό που τους λένε με άλλα λόγια είναι η γνωστή παροιμία « ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται» και τους συμβουλεύουν να μη φτάσουν ως αυτό το σημείο.
Μήλιοι:«Ναι, το ξέρουμε, είναι δύσκολο να αγωνιζόμαστε συγχρόνως εναντίον σας και εναντίον της τύχης, εφόσον η τύχη δεν είναι ίση και για τους δυο μας. Αλλά με τη βοήθεια των θεών πιστεύουμε ότι δεν θα είμαστε πιο άτυχοι από σας, γιατί εμείς αγωνιζόμαστε δίκαιοι εναντίον αδίκων.
Κι αν είμαστε πιο αδύναμοι από σας, υπολογίστε και τη δύναμη των Σπαρτιατών που θα προστεθεί. Γιατί αυτοί θα έρθουν οπωσδήποτε σε βοήθειά μας, αν όχι γι άλλο λόγο, τουλάχιστον λόγω φυλετικής συγγένειας και από φιλότιμο, αφού είμαστε άποικοί τους.
Επομένως το θάρρος που επιδεικνύουμε δεν είναι παράλογο».
Και τα δύο επιχειρήματα των Μηλίων είναι σαθρά. Είναι, θα λέγαμε, επιχειρήματα απελπισίας. Οι Αθηναίοι τα καταρρίπτουν πολύ εύκολα :
«Ούτε κι εμείς θα στερηθούμε την εύνοια των θεών. Δεν κάνουμε τίποτα που να είναι αντίθετο  προς την ευσέβεια απέναντι στο θείο ή αντίθετο στην ανθρώπινη επιθυμία για τις ανθρώπινες σχέσεις. Σύμφωνα με την κρατούσα αντίληψη, οι θεοί και οι άνθρωποι  άρχουν κατά φυσική ορμή εκεί που είναι ανώτεροι.  Αυτό το φυσικό νόμο ακολουθούμε κι εμείς. Δεν τον έχουμε θέσει εμείς ούτε και είμαστε οι πρώτοι που τον χρησιμοποιούμε. Υπήρχε, τον παραλάβαμε και μετά από μας θα υπάρχει αιώνια. Το ίδιο θα κάνατε κι εσείς στη θέση μας, το ίδιο θα κάνουν όλοι όσοι φτάσουν στο σημείο της δικής μας δύναμης. Άρα, όσον αφορά στους θεούς, δεν έχουμε κανένα λόγο να φοβόμαστε ότι θα είμαστε πιο άτυχοι από σας. Όσο για τους Σπαρτιάτες που πιστεύετε ότι θα σας βοηθήσουν, είστε πολύ αφελείς. Αυτοί φέρονται τίμια στις δικές τους υποθέσεις μέσα στη χώρα τους. Όταν όμως έχουν να κάνουν με τους άλλους, τότε  τίμια είναι γι αυτούς τα ευχάριστα και δίκαια όσα τους συμφέρουν. Άρα δεν σας ωφελεί η παράλογη ελπίδα  ότι θα σας βοηθήσουν».
Μήλιοι:
«Εμείς πιστεύουμε το αντίθετο. Ότι δηλαδή για το συμφέρον τους, εφόσον είμαστε άποικοί τους, δεν θα θελήσουν να μας προδώσουν, γιατί έτσι θα φανούν αναξιόπιστοι στους φίλους τους, πράγμα που θα ωφελήσει τους εχθρούς τους».
Αθηναίοι:
«Το συμφέρον συμβαδίζει με την ασφάλεια. Το δίκαιο και το τίμιο γίνεται με κίνδυνο. Τέτοιο πράγμα δεν το αποτολμούν οι Σπαρτιάτες».
Αυτό με σημερινούς όρους θα το λέγαμε ρεαλιστική πολιτική.
Μήλιοι:
«Οι Σπαρτιάτες θα αναλάβουν αυτόν τον κίνδυνο για χάρη μας και θα μας θεωρούν πιστότερους από τους άλλους, γιατί βρισκόμαστε πολύ κοντά στην Πελοπόννησο. Αλλά και ως προς το φρόνημα θα μας βρουν πιστότερους λόγω φυλετικής συγγένειας».
Αυτό, με σημερινούς όρους πάλι, θα το χαρακτηρίζαμε πολιτική αφέλεια. Οι Αθηναίοι, έμπειροι γνώστες της διεθνούς πολιτικής της εποχής τους, γνωρίζουν ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί.
Αθηναίοι:
«Η καλή θέληση αυτών που ζητούν βοήθεια, δεν εγγυάται καμιά ασφάλεια στους συμμάχους. Ασφάλεια είναι η πραγματική υπεροχή των δυνάμεων που διαθέτουν. Αυτό ενδιαφέρει τους Σπαρτιάτες. Δεν πρόκειται να έρθουν σε νησί, όσο εμείς είμαστε θαλασσοκράτορες».
Μήλιοι:
«Μπορούν όμως να μας στείλουν άλλους συμμάχους τους. Και ναι μεν, είστε θαλασσοκράτορες εσείς, αλλά το Κρητικό πέλαγος είναι μεγάλο και δεν θα καταφέρετε να τους πιάσετε. Αλλά κι αν ακόμα αποτύχουν οι Σπαρτιάτες στη θάλασσα, μπορούν να στραφούν εναντίον της χώρας σας και εναντίον των συμμάχων σας. Και τότε ο πόλεμος που θα αναλάβετε, δεν θα αφορά τη Μήλο, μια ξένη γη για σας, αλλά τον ίδιο σας τον τόπο και την επικράτειά σας».
Κάτι τέτοιο όμως θα σήμαινε  παραβίαση της Νικίειου ειρήνης εκ μέρους των Σπαρτιατών. Ήταν άραγε η Μήλος τόσο πολύτιμη γι αυτούς, όσο νομίζουν οι Μήλιοι; Ή απλώς θέλουν να φοβερίσουν τους Αθηναίους σαν το ποντίκι που βρυχάται;
Αθηναίοι:
«Ίσως.
Αλλά πολύ καλά γνωρίζετε ότι οι Αθηναίοι δεν έλυσαν ποτέ καμιά πολιορκία από φόβο για άλλες υποθέσεις.
Παρατηρούμε ωστόσο ότι, αν και είπατε ότι θα μιλήσετε για τη σωτηρία σας, όμως παρά τα πολλά σας λόγια, τίποτα δεν αναφέρατε ως τώρα σχετικά με το πώς  μπορείτε να σωθείτε. Αυτά όλα που  μας αραδιάζετε ως ακλόνητα επιχειρήματα είναι μόνο μελλοντικές ελπίδες, ενώ η δύναμή σας σε σύγκριση με τη δική μας είναι μηδαμινή. Θα δείξετε λοιπόν μεγάλη απερισκεψία, αν μετά το τέλος αυτής της συζήτησης δεν αποφασίσετε κάτι λογικότερο. Θα προτιμήσετε με άλλα λόγια την οδό της ντροπής, αν δεν υποταχθείτε με τη θέλησή σας. Η οποία ντροπή οδηγεί σε κινδύνους εξευτελιστικούς και ολοφάνερους.
Πολλοί άνθρωποι μολονότι είδαν το μεγάλο κίνδυνο προς τον οποίο ανοήτως οδηγούνταν, όμως δελεάστηκαν και παρασύρθηκαν από τη δύναμη της λέξης «αισχρό» (την υπακοή δηλαδή στους ισχυρότερους). Έτσι έπεσαν εκούσια σε αθεράπευτες συμφορές και δοκίμασαν χειρότερη ντροπή υποδουλωμένοι με δική τους απόφαση. Στη ντροπή αυτή προστέθηκε και η κατηγορία της ανοησίας τους  και όχι της κακής τους τύχης.
Από αυτό θα προφυλαχτείτε, αν σκεφτείτε φρόνιμα. Αν δεν θεωρήσετε άπρεπο να υποταχθείτε σε ισχυρότατη πόλη που σας κάνει ήπιες προτάσεις, δηλαδή να γίνετε σύμμαχοί της, να κατέχετε τη χώρα σας και να καταβάλλετε φόρο.
Σας δόθηκε η ευκαιρία να εκλέξετε μεταξύ πολέμου και ειρήνης, μην αποφασίσετε λοιπόν το χειρότερο.
Πολλά κατορθώνουν αυτοί που δεν υποχωρούν στους ίσους τους, που υπακούν στους ισχυρότερούς τους και που φέρονται με μετριοπάθεια στους κατώτερούς τους.

Τώρα που εμείς αποχωρούμε, σκεφτείτε ότι  αποφασίζετε για την πατρίδα σας που είναι μία. Με μία μόνο απόφασή σας θα την ανορθώσετε ή θα την καταστρέψετε».
Όταν έφυγαν οι Αθηναίοι, οι Μήλιοι συζήτησαν μεταξύ τους και κατόπιν  έδωσαν στους Αθηναίους την εξής περήφανη απάντηση που ηχεί αλλόκοτα σε κείνους αλλοτριωμένους καιρούς:
«Ούτε την αρχική μας απόφαση αλλάζουμε ούτε θα επιτρέψουμε να καταργηθεί μέσα σε λίγο χρόνο η ελευθερία μιας πόλης που κατοικείται εδώ και εφτακόσια χρόνια. Πιστεύοντας στην καλή τύχη από μέρους των θεών και στη βοήθεια από μέρους των ανθρώπων και ιδιαίτερα από μέρους των Σπαρτιατών, θα προσπαθήσουμε να τη σώσουμε.
Σας ζητάμε να φύγετε από τη χώρα μας. Είμαστε φίλοι και με σας και με τους Σπαρτιάτες. Ας κάνουμε μεταξύ μας συνθήκες επωφελείς και για τους δυο μας».
Με τη σειρά τους οι πρέσβεις των Αθηναίων  τούς έδωσαν την εξής ειρωνική, περιφρονητική, κυνική και απόλυτα ρεαλιστική απάντηση:
«Όπως φαίνεται από την απόφασή σας, μόνο εσείς από όλους τους ανθρώπους πιστεύετε ότι τα μέλλοντα είναι πιο σίγουρα από αυτά που βρίσκονται μπροστά στα μάτια σας. Βλέπετε να πραγματοποιούνται τώρα τα αόρατα, επειδή αυτό επιθυμείτε. Θα αποτύχετε οικτρά παραδομένοι στις ελπίδες σας, στην τύχη και στους Σπαρτιάτες».
Αμέσως μετά άρχισε η πολιορκία της πόλης της Μήλου.
Το χειμώνα του επόμενου έτους και ίσως μετά από προδοσία οι Μήλιοι εξαντλημένοι από την πείνα αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν άνευ όρων. Οι Αθηναίοι σκότωσαν όλο τον ανδρικό πληθυσμό του νησιού και πούλησαν ως δούλους τις γυναίκες και τα παιδιά τους.
Μετά τη γενοκτονία έστειλαν στο νησί  να κατοικήσουν πεντακόσιοι αθηναίοι κληρούχοι.
Μερικές παρατηρήσεις ακόμα:
Μέσα στην τραγωδία του πολέμου, όπως μας την αφηγείται ο Θουκυδίδης,  ο διάλογος Αθηναίων και Μηλίων  θυμίζει στάσιμο. Ο ιστορικός σταματά για λίγο την εξιστόρηση των γεγονότων και  χωρίζει το χορό σε δύο ημιχόρια, τα οποία βάζει να ανταλλάσσουν σκέψεις πάνω στο δίκαιο του πολέμου. Κάθε ιδεολογικό πρόσχημα εγκαταλείπεται και ο πόλεμος παρουσιάζεται όπως είναι στην πραγματικότητα. Ο αναγνώστης παρακολουθεί βουβός και παγωμένος.
Οι Αθηναίοι δεν αισθάνονται ότι προσβάλλουν το θείο δίκαιο. Μιλούν για το φυσικό νόμο του ισχυρού που επιβάλλεται πάντα στον αδύνατο:
« Αυτό το φυσικό νόμο ακολουθούμε κι εμείς. Δεν τον έχουμε θέσει εμείς ούτε και είμαστε οι πρώτοι που τον χρησιμοποιούμε. Υπήρχε, τον παραλάβαμε και μετά από μας θα υπάρχει αιώνια. Το ίδιο θα κάνατε κι εσείς στη θέση μας, το ίδιο θα κάνουν όλοι όσοι φτάσουν στο σημείο της δικής μας δύναμης».
Η άποψη αυτή των Αθηναίων βρίσκει την πλήρη εφαρμογή της από τότε μέχρι σήμερα χωρίς καμιά εξαίρεση.
Τα επιχειρήματα των Αθηναίων είναι ωμά και κυνικά και μας προκαλούν αποστροφή. Απορρίπτουν κάθε ευγενική ιδέα και κάθε έννοια δικαίου. Ωστόσο βαθύτατα γνωρίζουμε, όπως εξάλλου το γνωρίζει και ο Θουκυδίδης, ότι τελικά αυτά τα επιχειρήματα θα επαληθευθούν, γιατί αυτή είναι η λογική του πολέμου και της πολιτικής.
Οι Μήλιοι πολέμησαν για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους, αλλά δυστυχώς η Ιστορία θα δικαιώσει τους  Αθηναίους.
Κανείς δεν ήρθε να βοηθήσει τους Μήλιους. Οι Σπαρτιάτες τούς αγνόησαν, γιατί δεν ήθελαν να παραβιάσουν τη Νικίειο ειρήνη. Αγωνίστηκαν λίγοι και αδύναμοι εναντίον πολλών και δυνατών και έχασαν, όπως είχαν προβλέψει οι Αθηναίοι. Η συμπάθειά μας σαφώς κλίνει υπέρ των Μηλίων, κάτι που δεν είναι άσχετο με την τέχνη του ιστορικού.
Αν και στο διάλογο  οι Αθηναίοι ισχυρίστηκαν ότι οι δυνατοί φέρονται με μετριοπάθεια στους αδύνατους, οι ίδιοι φέρθηκαν με απίστευτη σκληρότητα, όταν οι Μήλιοι συνθηκολόγησαν.
Τέλος:
Γιατί οι Μήλιοι δεν δέχτηκαν τις προτάσεις των Αθηναίων;
Δεν στάθμισαν σωστά τα δεδομένα τους; Ήταν επιπόλαιοι; Ήταν πατριώτες; Βασίστηκαν υπερβολικά σε φρούδες ελπίδες;
Η απάντηση ίσως υπάρχει στα τελευταία λόγια των Αθηναίων: «Θεωρείτε τα μέλλοντα πιο βέβαια από αυτά που βρίσκονται μπροστά στα μάτια σας».
Οι Μήλιοι έκαναν κακούς υπολογισμούς.
Μια αμαχητί παράδοση θα ήταν οπωσδήποτε όνειδος. Δεν φαντάστηκαν όμως ότι θα έμεναν μόνοι και αβοήθητοι ως το τέλος.
Αυτό το παράδοξο έχει η περίπτωσή τους, όπως μας την παραθέτει ο Θουκυδίδης. Θαυμάζουμε το φρόνημά τους, ενώ παράλληλα ξέρουμε ότι η λογική των πραγμάτων θα δικαιώσει τους Αθηναίους.
Γενναίοι ή επιπόλαιοι;
Άνθρωποι ελεύθεροι ή κακοί υπολογιστές;
Ό,τι κι αν ισχύει, οι Μήλιοι παραμένουν συμπαθείς και τραγικοί ως το τέλος.
(Θουκ. Ε, 84-116)